Akumulacja jądrowego p53 i progresja nowotworu w raku pęcherza moczowego ad 6

U pacjentów z rakiem pęcherza przejściowego pęcherza leczonego cystektomią akumulacja jądra p53 korelowała ze znacznie zwiększonym ryzykiem nawrotu i zmniejszeniem przeżywalności ogólnej. Związek pomiędzy jądrami p53 a rokowaniem był niezależny od stopnia złośliwości guza, stadium patologicznego i statusu węzłów chłonnych. Najsilniejszy związek między immunoreaktywnością p53 w jądrach komórek nowotworowych a progresją nowotworu zaobserwowano, gdy choroba była ograniczona do pęcherza moczowego. Obecność jądrowego p53 była silnie związana ze zwiększonym ryzykiem nawrotu u pacjentów z chorobą P1, P2 lub P3a i ze zmniejszonym całkowitym przeżyciem wśród pacjentów z chorobą P1 lub P2. Był to jedyny niezależny czynnik prognostyczny progresji choroby w wieloczynnikowym porównaniu stanu p53, stadium patologicznego i stopnia histologicznego. Produkt zmutowanego genu p53 może być metabolicznie stabilnym białkiem o długim okresie półtrwania20. W przeciwieństwie do tego p53 typu dzikiego ma krótki okres półtrwania, wynoszący tylko od 6 do 30 minut, a zatem na ogół nie kumuluje się na wystarczająco wysokim poziomie, aby można go było wykryć standardowymi metodami immunohistochemicznymi. Z drugiej strony, długotrwałe zmutowane białko p53 jest zwykle wykrywalne za pomocą takich technik. Wcześniej wykazaliśmy znaczące powiązanie mutacji p53 z immunohistochemicznym wykrywaniem białka p53 w jądrze komórki nowotworowej5. Techniki immunohistochemiczne zidentyfikowały większość przypadków, w których komórki miały zmutowane geny p53, ale 15 do 20 procent guzów z widocznymi mutacjami genu p53 było negatywnych pod względem analizy immunohistochemicznej5. Co więcej, znaczna część nowotworów z akumulacją jądra p53 nie posiadała dowodów na mutację genu p53. Zmiany, które powodują wykrycie białka p53 za pomocą analizy immunohistochemicznej, mogą nie wymagać mutacji w genie p53. Na przykład, produkty onkogenu komórkowego, które wiążą się i inaktywują białko p53 typu dzikiego, takie jak MDM2,21, mogą wydłużać okres półtrwania p53, umożliwiając mu gromadzenie się w jądrze. Chociaż zjawisko to nie zostało wykazane bezpośrednio, ostatnie badania wskazują, że komórki, które nadeksprymują MDM2 mogą również nadeksprymować białko p53 pod nieobecność mutacji genu p5322. Ponadto poziom białka p53 typu dzikiego może wzrosnąć w odpowiedzi na uszkodzenie DNA23. Zatem wzrost poziomu białka p53 i mutacja genu p53 występują w większości przypadków łącznie, ale mogą być oddzielnymi zdarzeniami. Chociaż wykazaliśmy, że obecność zmian p53 wykrywanych metodami immunohistochemicznymi jest klinicznie istotna, może być również ważne, aby ocenić mutacje genu p53 bezpośrednio jako wskaźnik prognostyczny w raku pęcherza.
Najważniejszym odkryciem tego badania jest to, że u pacjentów z rakiem z komórek przejściowych zamkniętych w pęcherzu (stadia P1, P2 i P3a) i brak dowodów na przerzuty do węzłów chłonnych, reaktywność jądrowa p53 identyfikuje guzy z tendencją do postępu. W tych przypadkach wykrycie jądrowej p53 jest silniej związane z nawrotem guza i zmniejszeniem przeżycia niż głębokość inwazji lub ocena histologiczna. Pacjenci z guzami z ujemnym mianem p53 mieli stosunkowo niski odsetek nawrotów, natomiast przerzuty rozwijały się u większości pacjentów z guzami z dodatnim wynikiem p53 niezależnie od głębokości inwazji
[patrz też: termatex, gensulin m30, traumon żel opinie ]

Powiązane tematy z artykułem: gensulin m30 termatex traumon żel opinie