Akumulacja jądrowego p53 i progresja nowotworu w raku pęcherza moczowego czesc 4

Wykres Kaplana-Meiera 18 i test log-rank19 zastosowano do oceny powiązania tych trzech standardowych klinicznych zmiennych prognostycznych, a także ekspresji p53, z czasem do wystąpienia nawrotu i przeżycia. Formułę Greenwooda19 zastosowano do oszacowania błędów standardowych szacunków Kaplana-Meiera prawdopodobieństwa przeżycia lub nawrotu. Aby ustalić, czy kumulacja p53 dostarczyła informacji prognostycznej wykraczających poza tę dostarczoną przez trzy standardowe zmienne kliniczne, zastosowano test stratyfikowanej log-rank. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. Analizy statystyczne przeprowadzono dla całej kohorty 243 pacjentów i przeprowadzono oddzielnie dla 190 pacjentów, którzy nie byli wcześniej badani pod kątem akumulacji p53.
Wyniki
Spośród 190 nowotworów pęcherza moczowego, które nie były wcześniej badane pod kątem akumulacji p53, 112 nie miało reaktywności jądrowej, a 7 miało kilka ogniskowo dodatnich jąder nowotworowych, ale mniej niż 10 procent. Te 119 guzów uznano za negatywne pod względem p53. W 54 z pozostałych 71 nowotworów wykryto białko p53 w 10 do 49 procentach jąder komórek nowotworowych, aw 17 nowotworach p53 było widoczne w 50 do 100 procentach jąder komórek nowotworowych. Te 71 nowotworów pęcherza uznano za pozytywne względem p53. U wszystkich 243 pacjentów 142 nowotwory sklasyfikowano jako p53-ujemne, a 101 jako p53-dodatnie.
Związek reaktywności jądrowej p53 z poziomem nowotworu, stanem patologicznym i stanem węzłów chłonnych
Tabela 1. Tabela 1. Powiązanie immunoreaktywności p53 z ocenianą stopniem i patologicznym stadium raka pęcherza i obecnością lub brakiem przerzutów do węzłów chłonnych u 190 pacjentów, którzy nie byli uprzednio badani pod kątem zmian p53. Analiza 190 nowotworów, które nie były uprzednio badane pod kątem p53, ujawniła, że jądrowy p53 był częściej identyfikowany w guzach stopnia 4 niż w nowotworach stopnia 2 lub 3, ale związek ten nie był statystycznie istotny (P = 0,20) (tabela 1). Przeciwnie, obecność jądrowego p53 była istotnie związana z etapem patologicznym (P = 0,003); 32 procent pacjentów z ujemnymi węzłami chłonnymi, w porównaniu z 55 procentami pacjentów z dodatnimi węzłami chłonnymi, miało nagromadzenie jądrowe p53 (P = 0,008). U pacjentów bez przerzutów do węzłów chłonnych obecność jądrowego p53 wiązała się z większą głębokością inwazji; 22 procent pacjentów z chorobą powierzchowną (stadium Pa, Pis lub P1), w porównaniu z 38 procentami pacjentów z inwazyjną chorobą mięśni (etapy od P2 do P4), miało jądro p53 w komórkach nowotworowych (P = 0,044) . Podobne wyniki uzyskano dla całej kohorty 243 pacjentów.
Związek immunoreaktywności p53 z nawrotem i całkowitym przeżywaniem
Ryc. 2. Ryc. 2. Prawdopodobieństwo pozostania bez nawrotów u 243 pacjentów z rakiem pęcherza moczowego oraz z guzami dodatnimi pod względem p53 lub p53. Identyczne wyniki uzyskano dla podgrupy 190 pacjentów, którzy nie byli wcześniej badani pod kątem zmian p53. Każdy znacznik oznacza pacjenta, który nie miał nawrotu choroby w czasie ostatniej obserwacji.
Ryc. 3. Ryc. 3. Prawdopodobieństwo przeżycia u pacjentów z rakiem pęcherza moczowego oraz z guzami dodatnimi p53-dodatnimi lub p53-ujemnymi. Każdy znacznik oznacza pacjenta, który przeżył w czasie ostatniej obserwacji.
W grupie 190 pacjentów, którzy nie byli wcześniej badani pod kątem zmian p53, akumulacja jądra p53 była istotnie związana ze zwiększonym prawdopodobieństwem nawrotu guza (P <0,001) i zmniejszeniem prawdopodobieństwa przeżycia (p <0,001). [przypisy: gensulin m30, termatex, diureza osmotyczna ]

Powiązane tematy z artykułem: diureza osmotyczna gensulin m30 termatex