Badanie kompresji ciągłej lub przerywanej skrzyni podczas RKO ad 5

Dostawcy EMS osiągnęli małe, ale ważne zamierzone różnice w procesie CPR (frakcja klatki piersiowej, liczba przerw w uciśnięciach i długość przerwy) pomiędzy grupami leczenia (Tabela 2 i Rys. Populacja z protokołem, która została określona przez zastosowanie zautomatyzowanego algorytmu do danych procesu CPR, wykluczyła 6108 pacjentów w grupie interwencyjnej i 7371 w grupie kontrolnej. W tej populacji z podziałem na protokoły, charakterystyka pacjentów i charakterystyka dostawców EMS po leczeniu były niezrównoważone, ze znacznie wyższymi wskaźnikami rytmu wymagającego defibrylacji i przedszpitalnej w grupie kontrolnej niż w grupie interwencyjnej (tabela S2 w dodatkowym dodatku ).
Wyniki pierwotne i wtórne
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki u pacjentów włączonych do analizy pierwotnej Podczas fazy aktywnej rejestracji 1129 z 12 613 pacjentów (9,0%) w grupie interwencyjnej (która otrzymywała ciągłą kompresję klatki piersiowej) i 1072 z 11 035 (9,7%) w grupa kontrolna (która otrzymała przerwane uciśnięcia klatki piersiowej) przeżyła do wypisu ze szpitala (różnica z dostosowaniem do skupienia i monitorowania sekwencyjnego, -0,7 punktów procentowych, 95% przedział ufności [CI], -1,5 do 0,1; P = 0,07) (tabela 3) . Wśród pacjentów z dostępnymi danymi dotyczącymi stanu neurologicznego, 883 z 12,560 pacjentów (7,0%) w grupie interwencyjnej i 844 z 10,995 (7,7%) w grupie kontrolnej przeżyło ze zmodyfikowanym wynikiem skali Rankina wynoszącym 3 lub mniej (różnica z korektą dla klastra , -0,6 punktów procentowych, 95% CI, -1,4 do 0,1, P = 0,09). Pacjenci w grupie interwencyjnej byli znacznie mniej podatni niż osoby w grupie kontrolnej, które miały być przetransportowane do szpitala (różnica, -2.0 punktów procentowych, 95% CI, -3,6 do -0,5; P = 0,01) lub przyjęci do szpitala (różnica , -1,3 punktów procentowych, 95% CI, -2,4 do -0,2, P = 0,03). Przeżycie bez hospitalizacji było istotnie krótsze w grupie interwencyjnej niż w grupie kontrolnej (średnia różnica, -0,2 dnia, 95% CI, -0,3 do -0,1, P = 0,004).
W populacji z protokołem wskaźnik przeżycia był znacznie niższy w grupie interwencyjnej, która obejmowała 6529 pacjentów, niż w grupie kontrolnej, która obejmowała 3678 pacjentów (skorygowana różnica, -2.0 punktów procentowych, 95% CI, -2,9 do – 1,1; P <0,001). Po przypisaniu brakujących wyników (dla 40 pacjentów [0,3%] w grupie interwencyjnej i dla 23 [0,2%] w grupie kontrolnej), ogólna różnica w odsetku przeżycia między grupami leczonymi w populacji skuteczności nadal nie była znacząca . Korekta dla czynników zakłócających przed leczeniem złagodziła różnicę w stopniu przeżycia między grupami leczenia (różnica, -0,3 punktu procentowego, 95% CI, -1,1 do 0,4; P = 0,38).
Dodatkowe analizy
Tabela 4. Tabela 4. Określone podgrupy Analizy pierwotnego wyniku w populacjach skuteczności. Było kilka nominalnie istotnych różnic między grupami w wcześniej określonych podgrupach leczenia wstępnego (Tabela 4). Występowała nominalna heterogeniczność efektu leczenia, która była powiązana ze statusem obserwowanym (P = 0,05 dla interakcji), a indywidualny przypadek zgodności z testami wydajności (P = 0,05 dla interakcji)
[podobne: pokrowce antyroztoczowe, triamcynolon, dentysta bielsko biała ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta bielsko biała pokrowce antyroztoczowe triamcynolon