Dihydroartemisinin-piperachina do zapobiegania malarii w ciąży ad 6

Częstość występowania potwierdzonej histopatologicznie malarii łożyskowej była znacznie niższa wśród uczestników wielogardunkowych niż wśród uczestników pierwotnych, a wśród uczestników wielorozdrobnionych częstość występowania dowolnej potwierdzonej histopatologicznie malarii łożyska i odkładania pigmentu umiarkowanego do wysokiego była istotnie wyższa w grupie sulfadoksyny-pirymetaminy. niż w trójdawkowej grupie dihydroartemisinin-piperachiny lub miesięcznej grupie dihydroartemisinin-piperachiny (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym). Wykrywanie pasożytów malarii za pomocą mikroskopii w krwi łożyskowej i matczynej było rzadkie, bez znaczących różnic między grupami leczonymi. Jednak wykrycie pasożytów malarii za pomocą LAMP we krwi łożyska i matki było znacznie częstsze w grupie sulfadoksyny-pirymetaminy niż w grupie trójdawkowej dihydroartemisinin-piperachiny lub comiesięcznej grupie dihydroartemisinin-piperachiny (tabela 2). Łącznie 72 negatywne wyniki porodu wystąpiły u 47 uczestników (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Niska masa urodzeniowa była najczęstszym niekorzystnym wynikiem porodowym (36 przypadków), a następnie porodem przedwczesnym (24), anomalią wrodzoną (6), porodem martwym (3) i spontanicznym poronieniem (3). Nie było znaczących różnic w indywidualnych wynikach urodzeń wśród leczonych grup, ale ryzyko wystąpienia jakiegokolwiek niepowodzenia było istotnie niższe w miesięcznej grupie dihydroartemisinin-piperachiny (9,2%) niż w grupie trójdawkowej dihydroartemisinin-piperachiny (21,3%, P = 0,02); ryzyko było również niższe w miesięcznej grupie dihydroartemisinin-piperachiny niż w grupie sulfadoksyno-pirymetaminowej (18,6%), ale różnica miała znaczenie graniczne (P = 0,05) (tabela 2). Pełne porównanie wyników skuteczności między trzema dawkami grupy dihydroartemizinin-piperachiny i miesięczną grupą dihydroartemisinin-piperachiny przedstawiono w tabeli S3 w dodatkowym dodatku.
Rycina 2. Rycina 2. Częstość występowania parazytyny podczas ciąży, według tygodnia ciążowego. Dane w wieku 16 tygodni obejmują tylko uczestników, którzy zostali zapisani w tym lub przed tym punktem czasowym (207 dziewcząt lub kobiet w wieku młodzieńczym). W grupach DP i trójpodawkowych DP aktywny lek podawano w 20, 28 i 36 tygodniu, a placebo podawano w 16, 24, 32 i 40 tygodniu. Częstość występowania parazytemii oceniano za pomocą pętli amplifikacja izotermiczna (LAMPA).
Po rozpoczęciu leczenia częstość występowania objawowej malarii w czasie ciąży była istotnie wyższa w grupie sulfadoksyny-pirymetaminy (41 epizodów u 32 uczestników) niż w grupie trójdawkowej dihydroartemisyniny z piperachiną (12 epizodów u 11 uczestników, p = 0,001). lub miesięczna grupa dihydroartemisinin-piperachina (0 epizodów, P <0,001) (tabela 2). Częstość występowania parazytemii była również znacząco wyższa w grupie sulfadoksyny-pirymetaminy (40,5%) niż w grupie trójdawkowej dihydroartemizininy z piperachiną (16,6%, p <0,001) lub miesięcznej grupie dihydroartemisinin-piperachiny (5,2%, p <0,001). ) (Tabela 2 i Rysunek 2). Ryzyko niedokrwistości u matki było istotnie wyższe w grupie sulfadoksyny-pirymetaminy (34,9%) niż w grupie z miesięczną dihydroartemizininą i piperachiną (23,6%, P = 0,04), ale nie było ono znacząco wyższe niż w przypadku trój dawki dihydroartemisinin-piperachiny grupa (30,4%, P = 0,43) (tabela 2).
Skutki uboczne i wyniki bezpieczeństwa
Tabela 3
[hasła pokrewne: rejestracja internetowa do lekarza, rozdwojenie drugiego tonu, almea cena ]

Powiązane tematy z artykułem: almea cena rejestracja internetowa do lekarza rozdwojenie drugiego tonu