Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych ad 6

Wykorzystano zmobilizowane próbki krwi obwodowej od osób kontrolnych i próbki krwi obwodowej CML w celu oczyszczenia komórek CD34 +, najpierw przy użyciu zestawu MicroBead MACS CD34 (Miltenyi Biotec), a następnie sortowania komórek w celu uzyskania 95% czystych komórek CD34 + utrzymywanych w pożywce RPMI z 10% surowicą płodową. Linie komórkowe
Użyliśmy ludzkich komórek hematopoetycznych linii nowotworowych K562, HEL, Daudi, DU528, Jum2, Karpas299, OPM2 i DOHH2 (szczegółowe informacje znajdują się w Tabeli w dodatkowym dodatku). Komórki hodowano w pożywce RPMI z 10% płodową surowicą cielęcą. Komórki mysie BaF3 wyrażające receptor trombopoetyny (BaF3-TpoR) hodowano w pożywce RPMI z 10% surowicą płodową cielęcą zawierającą ng na mililitr rekombinowanej interleukiny-3.
Leczenie uszkodzeń DNA
Komórki napromieniano 5 Gy z użyciem źródła cezu lub traktowano 50 .M etopozydu w dimetylosulfotlenku (DMSO) we wskazanym czasie. Continue reading „Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych ad 6”

Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych ad 5

Próbki traktowano etopozydem (Etop) przez 3, 6 lub 9 godzin, jak pokazano, a następnie ekspresję NHE-1 oceniano metodą immunoblottingu. Względne wartości oceny ilościowej (znormalizowane dla kontroli załadowania tubuliny) są pokazane. W panelu B imatinib nie odwraca hamowania wywołanej uszkodzeniem DNA dezamidacji Bcl-xL w komórkach CML opornych na imatynib. PBMC hodowane z imatinibem lub bez niego, jak opisano w Tablicy A, traktowano etopozydem lub napromieniowaniem (IR). Komórki zebrano i poddano obróbce pod kątem immunoblottingu Bcl-xL lub tubuliny (kontrola obciążenia). Continue reading „Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych ad 5”

Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych czesc 4

Wpływ Imatinibu lub inhibitorów JAK2 na regulację w górę NHE-1 i deamidację Bcl-xL w komórkach CML wywołanych uszkodzeniem DNA. W Panelu A, oczyszczone komórki CD34 + od pacjenta z CML i mobilizowanym czynnikiem stymulującym kolonię granulocytów, komórki krwi obwodowej od osobnika kontrolnego traktowano etopozydem (Etop) przez 24 godziny, a podwielokrotności komórek następnie przetwarzano pod kątem NHE-1 i Immunoblot Bcl-xL. Actin został powtórzony jako kontrola obciążenia. Dane reprezentują trzy oddzielne eksperymenty. W panelu B podwielokrotności komórek użytych do analizy pokazanej w panelu A oceniono pod względem wewnątrzkomórkowego pH. Continue reading „Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych czesc 4”

Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych cd

Pokazano średnią (. SD) wartości od 6 osób kontrolnych i 10 pacjentów z CML. Pojedyncza gwiazdka oznacza P> 0,05, a podwójna gwiazdka oznacza P <0,001. W panelu D nadekspresja antyportu NHE-1 powoduje dezamidację Bcl-xL w komórkach CML. Komórki jednojądrzaste krwi obwodowej (PBMC) od pacjentów z CML były nieleczone lub były transfekowane pustym wektorem lub plazmidem NHE-1 wewnętrznym wzmocnionym miejscem wiązania rybosomalnego białka o zielonej lokalizacji (wektor NHE-1) z użyciem zestawu Nucleofector (Amaxa Biosystems). Continue reading „Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych cd”

Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych ad

Związek z nowotworzeniem został zasugerowany przez obserwację, że normalna reakcja szlaku NHE-1-Bcl-xL na uszkodzenie DNA została zniesiona w mysim modelu chłoniaka z limfocytów T.13,14 Teocyty transformowane aktywowaną tyrozyną Lck kinaza nie była zdolna do odpowiedzi na uszkodzenie DNA przez zwiększenie poziomów NHE-1, deamidację Bcl-XL lub apoptozę. Hamowanie szlaku NHE-1-Bcl-xL nie wydaje się być ogólną cechą raka, ponieważ deamidacja Bcl-xL indukowana przez uszkodzone DNA jest nienaruszona w liniach komórkowych kostniakomięsaka i raka szyjki macicy, pęcherza moczowego i jajnika12,15. oraz w pierwotnych przewlekłych białaczkach limfocytowych.14 Ponieważ nie wyjaśniono znaczenia dezamidacji Bcl-xL dla ludzkich nowotworów związanych z aktywowanymi kinazami tyrozynowymi, zbadaliśmy szlak dezamidacji Bcl-xL w komórkach od pacjentów z CML i czerwienicą prawdziwą. Metody
Odczynniki i przeciwciała
Otrzymaliśmy etopozyd, jodek propidyny i nigerycynę z Sigmy; SNARF-1 od Molecular Probes; imatinib od Novartis; Inhibitor JAK od Calbiochem; i inhibitory JAK2 TG101209 i AT9283 z Astex Therapeutics. Do analizy Western blot wykorzystano przeciwciała Bcl-xL (610212) i NHE-1 (klon 54) z BD Transduction Laboratories i .-aktyny i .-tubuliny z Sigma. Continue reading „Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych ad”

Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych

Zaburzenia mieloproliferacyjne są zaburzeniami klonalnymi z częstymi zmianami somatycznego wzmocnienia funkcji wpływającymi na kinazy tyrozynowe. W tych chorobach dochodzi do wzrostu uszkodzenia DNA i ryzyka progresji do ostrej białaczki. Mechanizmy molekularne w zaburzeniach mieloproliferacyjnych, które zapobiegają apoptozie wywołanej uszkodzonym DNA, są niejasne. Metody
Szukaliśmy nieprawidłowości proapoptotycznego szlaku dezamidacji Bcl-xL w komórkach pierwotnych od pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML) lub czerwienicą prawdziwą, zaburzeniami mieloproliferacyjnymi związanymi z kinazą fuzyjną BCR-ABL i mutacją Janus tyrozyna 2 (JAK2) V617F, odpowiednio.
Wyniki
Szlak dezamidacji Bcl-xL był hamowany w komórkach mieloidalnych, ale nie w komórkach T, u pacjentów z CML lub czerwienicą prawdziwą. Continue reading „Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych”

Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 10

Zastosowany schemat miareczkowania, który podkreślał korektę dawki w górę w przypadku braku odpowiedzi i zdarzeń niepożądanych, sugeruje, że średnia dawka końcowa sertraliny w tym badaniu jest najwyższą dawką zgodną z dobrym wynikiem i tolerancją. W grupie sertraliny nie obserwowano częstszych działań niepożądanych niż w grupie placebo. W przeciwieństwie do widocznego ryzyka myśli i zachowań samobójczych w badaniach depresji u dzieci i młodzieży, 15 nasze badanie nie wykazało żadnego zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych w grupie sertraliny. Biorąc pod uwagę korzyści płynące ze stosowania samej sertraliny lub w połączeniu z poznawczo-behawioralną terapią i ograniczonym ryzykiem zdarzeń niepożądanych związanych z lekiem w naszym badaniu, wskazane jest dobrze monitorowane stosowanie sertraliny i innych leków z grupy SSRI w leczeniu zaburzeń lękowych u dzieci. Terapia poznawczo-behawioralna i sertralina, zarówno w połączeniu, jak i monoterapiami wydają się być skutecznymi metodami leczenia tych często występujących zaburzeń lękowych u dzieci. Continue reading „Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 10”

Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 9

Odwrotnie, wykluczenie dzieci i nastolatków z dużą depresją i wszechobecnymi zaburzeniami rozwojowymi mogło ograniczyć uogólniające wyniki tych populacji. Obserwowana przewaga terapii skojarzonej nad kognitywną terapią behawioralną lub samą sertraliną podczas krótkotrwałego leczenia (poprawa o 21 do 25%) sugeruje, że wśród tych skutecznych terapii, terapia skojarzona zapewnia najlepszą szansę na pozytywny wynik. Przewaga terapii skojarzonej może być spowodowana dodatkowymi lub synergistycznymi efektami obu terapii. Nie można jednak wykluczyć dodatkowego czasu kontaktu w grupie leczenia skojarzonego, które nie zostało zakotwiczone, oraz oczekiwanego działania ze strony zarówno badanych, jak i klinicystów, jako alternatywnych wyjaśnień. Niemniej jednak, wielkość efektu leczenia w grupie leczenia skojarzonego (z dwoma osobnikami jako liczbą potrzebną do leczenia, aby zapobiec jednemu dodatkowemu zdarzeniu) sugeruje, że dzieci z zaburzeniami lękowymi, które otrzymują wysokiej jakości terapię skojarzoną, mogą konsekwentnie oczekiwać znacznego zmniejszenia ciężkości niepokoju. Continue reading „Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 9”

Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 8

Umiarkowane i ciężkie zdarzenia niepożądane w ciągu 12 tygodni. Trzech pacjentów miało poważne zdarzenia niepożądane w okresie badania. Jedno dziecko z grupy sertraliny miało pogorszenie w zachowaniu, które zostało przypisane zwiększonemu limitowi rodziców dotyczącemu zachowań unikowych; zdarzenie uznano za prawdopodobnie związane z sertraliną. Dziecko w grupie terapii skojarzonej miało pogorszenie wcześniejszych zachowań opozycyjno-buntowniczych, które doprowadziły do hospitalizacji psychiatrycznej; zdarzenie to uznano za niezwiązane z leczeniem badanym. Trzeci pacjent był hospitalizowany z powodu wycięcia migdałków, co również uważano za niezwiązane z leczeniem badanym (Tabela 4). Continue reading „Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 8”

Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 7

Analiza wrażliwości na wskaźniki odpowiedzi na miejsce wykazała, że po usunięciu danych z jednego miejsca średnia szybkość odpowiedzi w innych miejscach była zgodna z średnią próbą. Rycina 2. Rycina 2. Wyniki skali oceny lęku u dzieci podczas 12-tygodniowego badania. Wyniki na skali oceny lęku u dzieci wynoszą od 0 do 30, z ocenami wyższymi niż 13, zgodnymi z umiarkowanymi poziomami lęku i diagnozą zaburzenia lękowego. Continue reading „Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 7”