Atropina znosi rozkojarzenie zatokowo-przedsionkowe powstale na tle czynnosciowym

Atropina znosi rozkojarzenie zatokowo-przedsionkowe powstałe na tle czynnościowym. Rozkojarzenie zatokowo-przedsionkowe w zasadzie nie wywołuje większych zmian w krążeniu. Niekiedy u osób wykazujących to zaburzenie powstają zawroty głowy w związku ze wzmożonym napięciem nerwu błędnego i chwilowym większym zwolnieniem czynności serca. Rozkojarzenie przedsionkowo komorowe Częściej niż rozkojarzenie zatokowo-przedsionkowe powstaje rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, które dla dynamiki krążenia jest zjawiskiem szkodliwym. Rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe może być niezupełne częściowe i zupełne. Continue reading „Atropina znosi rozkojarzenie zatokowo-przedsionkowe powstale na tle czynnosciowym”

Wplyw zupelnego rozkojarzenia przedsionkowo-komorowego na krazenie krwi jest znaczny

Wpływ zupełnego rozkojarzenia przedsionkowo-komorowego na krążenie krwi jest znaczny, serce, bowiem podczas długiej przerwy między skurczami nadmiernie wypełnia się krwią i wskutek tego następuje jego przerost z równoczesnym rozszerzeniem jam. Częstoskurcz przedsionków trafia na skurcz komór, co wywołuje wsteczny ruch, krwi z przedsionków do żył. Cierpi również w rozkojarzeniu przedsionkowo-komorowym regulacja wegetatywna serca i to tym bardziej, im niżej znajduje się punkt wyjścia pobudzenia komór. Objętość wyrzutowa serca wzrasta, co jest w związku z przerostem i rozszerzeniem jam serca. Zwiększona objętość wyrzutowa serca utrzymuje krążenie obwodowe na poziomie normalnym. Continue reading „Wplyw zupelnego rozkojarzenia przedsionkowo-komorowego na krazenie krwi jest znaczny”

rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe

Prawidłowym nadanym przez węzeł zatokowy, komory zaś kurczą się znacznie rzadziej, bo tylko 20-40 razy na minutę, gdyż rytm ich bicia jest uzależniony od pobudzeń pochodzących z węzła Aschoffa-Tawary lub części niżej leżących, czyli rytm bicia komór zależy od automatyzmu komorowego Powstaje wtedy całkowita niezależność w biciu przedsionków i komór, komory zaś przerastają dzięki nadmiernemu wypełnianiu się krwią. Rozkojarzenie zupełne przedsionkowo-komorowe powstaje zwykle z powodu ariatomicznych zmian w układzie przewodzącym wywołanych np. blizną, wylewem krwawym, kilakiem, stwardnieniem naczyń wieńcowych serca i innymi sprawami i wtedy rozkojarzenie jest trwałe. Może również rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe powstać jak naprawa czynnościowa krócej lub dłużej trwająca np. z powodu różnego rodzaju zatrucia lub chorób zakaźnych, zwłaszcza błonicy, gośćca stawowego i kiły. Continue reading „rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe”

POBUDLIWOSC KOMÓRKI

POBUDLIWOŚĆ KOMÓRKI Z przepuszczalnością otoczki łączy się zagadnienie pobudliwości komórek. Wszelki czynnik, który zwiększa przepuszczalność otoczki, jest równocześnie czynnikiem, który zwiększa pobudliwość komórki. Odwrotnie, jeżeli zastosujemy czynniki zmniejszające przepuszczalność otoczki, to zmniejszymy pobudliwość komórek, czyli działamy jakby porażająco na czynność komórki, Dzięki zmianom stężenia jonów w środowisku, w którym znajduje się komórka, może komórka wykazywać mniejszą lub większą pobudliwość. Krew posiada swoją izojonię i wahanie stężenia różnych jonów jest w niej bardzo nieznaczne, natomiast w przestrzeniach międzykomórkowych, czyli istocie międzykomórkowej występują wyraźniejsze zmiany różnych jonów dzięki miejscowym sprawom przemiany materii. Te wahania stężeniu jonów odgrywają zasadniczą rolę w czynnościowej pobudliwości komórki. Continue reading „POBUDLIWOSC KOMÓRKI”

Wady serca majace w swoim podlozu zmiany anatomiczne

Wady serca mające w swoim podłożu zmiany anatomiczne nazywamy wadami organicznymi i mogą one być wadami nabytymi za życia albo wrodzonymi, to znaczy powstałymi w życiu płodowym na tle zapalenia wsierdzia lub częściej na tle zboczeń rozwojowych serca. Zboczenia rozwojowe dotyczą przemieszczenia serca na stronę prawą dextrocardia i takich wad jak zwężenie lewego ujścia żylnego stenosis ostii venosi congenita, morbus Durozieri, niezarosły otwór owalny foramen ovale apertum, otwór w przegrodzie międzykomorowej dejectus septi uentriculorum, morbus Rogeii, zwężenie wrodzone tętnicy płucnej stenosis art, pulmonalis congenita, niezarosły przewód tętniczy Botalla ductus arteriosus Botalli persistens, zwężenie ujścia tętnicy głównej stenosis aortae i zwężenie cieśni tętnicy głównej stenosis istluni aortae. Wady wrodzone serca mogą być ujęte w pewne zespoły kliniczne w zależności od tego, czy występuje w nich sinica, czy też przebiegają one bez niej. Według M. Semerau-Siemianowskiego rozróżnia się trzy odmiany wad wrodzonych, a mianowicie odmianę bezsinicową, warunkowo-sinicową i w pełni sinicową. Continue reading „Wady serca majace w swoim podlozu zmiany anatomiczne”

ZABURZENIA KRAZENIA W KOMORACH ZASTAWKOWYCH SERCA

ZABURZENIA KRĄŻENIA W KOMORACH ZASTAWKOWYCH SERCA GRA ZASTAWEK SERCA I POSZCZEGOLNE OKRESY CZYNNOŚCI KOMOR Skurcz przedsionków wyrzuca krew do komór, końce zaś zastawek przedsionkowo-komorowych zostają wtedy uniesione ku górze, utrzymywane na brzegach przez nitki ścięgniste wychodzące z mięśni brodawkowych. Gdy teraz nastąpi skurcz komór przy równoczesnym rozkurczu przedsionków, krew nagromadza się poza żaglami zastawek, ich brzegi szczelnie nakładają się na siebie i zamykają ujście przedsionkowo-komorowe. Żagle przy tym musiałyby się wynicować aż do przedsionków, ponieważ koniuszek serca, do którego ciągną się nitki ścięgniste, zbliża się podczas skurczu komór ku podstawie serca. Zapobiega temu kurczenie się równoczesne mięśni brodawkowych, do których nitki ścięgniste są bezpośrednio przytwierdzone i skurcz tych mięśni kompensuje zbliżenie koniuszka. Z rozpoczęciem się skurczu komór krew odsuwa zastawki półksiężycowe, które znajdują się w ujściu do tętnicy głównej i tętnicy płucnej, a które podczas rozkurczu komór były zamknięte przez większe ciśnienie krwi w naczyniach. Continue reading „ZABURZENIA KRAZENIA W KOMORACH ZASTAWKOWYCH SERCA”

Okres wyrzucania krwi faza skurczu izotonicznego

Okres wyrzucania krwi faza skurczu izotonicznego L- trwający 0,33 sek. – od chwili tuż przed otwarciem zastawek półksiężycowych do chwili ich zamknięcia skurcz izotoniczny jest to skurcz mięśnia, który przy pozornie nie zmieniającym się napięciu zmienia swoją długość. 3. Okres zmniejszania się napięcia – trwający 0,06 sekund od chwili zamknięcia zastawek półksiężycowych do chwili otwarcia zastawek przedsionkowo-komorowych. 4. Continue reading „Okres wyrzucania krwi faza skurczu izotonicznego”

GRA ZASTAWEK SERCA I POSZCZEGOLNE OKRESY CZYNNOSCI KOMOR

Z chwilą więc, gdy ciśnienie wewnątrz komór zaczyna przeważać, otwierają się zastawki półksiężycowe i krew wylewa się do naczyń. Zastawki przy tym ustawiają się, to znaczy nie przylegają ściśle do ścian naczyń, ale wskutek wirów wirus Valsalvae utrzymują się w pewnej odległości od ściany. Z chwilą jednak gdy z powodu zakończenia się skurczu ustanie przepływ krwi z serca do naczyń, zastawki raptownie się zamykają wskutek przewagi ciśnienia w naczyniach nad ciśnieniem w komorach. W ten sposób zapewniony jest jednokierunkowy przepływ krwi dzięki działaniu tych wentylów przepuszczających krew tylko w jednym kierunku. W ujściu dużych żył do serca mogłaby się krew cofać, ale po pierwsze niskie ciśnienie panujące w przedsionkach podczas skurczu komór sprzyja wpływaniu krwi do nich, po drugie w żyłach, aczkolwiek nie przy samym ujściu do serca, znajdują się zastawki, które kierują prąd krwi do serca, i po trzecie namiastkę zastawek tworzą mięśnie okrężne w kształcie zwieraczy znajdujące się w ujściach żylnych przedsionków. Continue reading „GRA ZASTAWEK SERCA I POSZCZEGOLNE OKRESY CZYNNOSCI KOMOR”

Znaczne zwolnienie rytmu bicia serca w rozkojarzeniu przedsionkowo-komorowym na tle organicznym

Znaczne zwolnienie rytmu bicia serca w rozkojarzeniu przedsionkowo-komorowym na tle organicznym powoduje gorsze ukrwienie mózgu, co doprowadza do powstawania napadów zespół Morgagni – Adams – Stokesa, które cechuje utrata przytomności, zaburzenie oddychania, bladość twarzy, drgawki i mimowolne oddawanie moczu i kału. Napady trwają do kilku minut, ciężkość zaś ich zależy od stopnia zwolnienia czynności serca. Najczęściej powstają one pod wpływem emocji i wysiłków fizycznych, gdyż komory w rozkojarzeniu przedsionkowo-komorowym w związku z zakłóceniem regulacji wegetatywnej serca mogą oddziaływać paradoksalnie. Paradoksalne ich oddziaływanie wyraża się tym, że podczas wysiłku następuje zwolnienie czynności komór serca, nie zaś ich przyśpieszenie jak w warunkach normalnych. Rozkojarzenie podłużne Zaburzenia w przewodzeniu pobudzeń mogą powstać w niższych odcinkach układu przewodzącego, a mianowicie w odnogach pęczka Hisa. Continue reading „Znaczne zwolnienie rytmu bicia serca w rozkojarzeniu przedsionkowo-komorowym na tle organicznym”

Jezeli lewa komora serca przerosnie i podola zwiekszonemu obciazeniu

Jeżeli lewa komora serca przerośnie i podoła zwiększonemu obciążeniu, to w zasadzie krążenie krwi nie cierpi, gdyż komora wyrzuca za każdym skurczem zwiększoną ilość krwi i średnie ciśnienie krwi utrzymuje się na poziomie prawidłowym. Odżywianie tkanek jest wtedy prawidłowe, a niekiedy w związku z przyśpieszeniem czynności serca nawet nadmierne. Szybszy przepływ krwi przez naczynia włosowate może niekiedy wywołać zmniejszenie się różnicy pomiędzy zawartością tlenu we krwi tętniczej a żylnej. W nadmiernej jednak pracy serca w niedomykalności zastawek tętnicy głównej może ono osłabnąć i powstaje wtedy rozszerzenie jamy komory lewej wskutek osłabienia kurczliwości włókien mięśniowych. Prócz tego powstaje zmniejszenie się napięcia mięśni okrężnych ujścia przedsionkowo-komorowego, które łącznie z rozszerzeniem jam sercowych prowadzi do czynnościowej niedomykalności zastawek przedsionkowo-komorowych. Continue reading „Jezeli lewa komora serca przerosnie i podola zwiekszonemu obciazeniu”