Raporty raka przełyku z doustnym użyciem bisfosfonianów

Listy Od czasu początkowego wprowadzenia do obrotu alendronianu w październiku 1995 r. Do połowy maja 2008 r., Food and Drug Administration (FDA) otrzymało zgłoszenia od 23 pacjentów w Stanach Zjednoczonych, którzy otrzymali diagnozę raka przełyku, a alendronian (Fosamax, Merck) jako podejrzany lek (u 21 pacjentów) lub współistniejący lek (u 2 pacjentów). Żadne podobne raporty US dla innych doustnych bisfosfonianów nie zostały pobrane z bazy danych FDA w celu raportowania zdarzeń niepożądanych. Zgłoszono osiem zgonów. Z 23 pacjentów 18 (78%) stanowiły kobiety; mediana wieku wynosiła 74,0 lat (średnia, 71,8, w przypadku 19 pacjentów). Spośród 14 pacjentów, którzy otrzymali informację o dawce, 8 pacjentów przyjmowało alendronian w dawce 10 mg na dobę; 5 zgłoszono, że przyjmowało 70 mg na tydzień; a odnotowano, że przyjmował alendronian raz na tydzień. Mediana czasu od zastosowania alendronianu do diagnozy wynosiła 2,1 roku (zakres od 0,5 do 10,0, średnio 3,0, w przypadku 16 pacjentów). Informacje dotyczące czynników ryzyka nie zostały podane dla wszystkich pacjentów, ale jeden pacjent zażywał alendronian pomimo przełyku Barretta, prekursora gruczolakoraka przełyku. Dominującym wspomnianym miejscem był dystalny przełyk (u sześciu pacjentów), w niektórych przypadkach z zajęciem żołądka. Analiza histologiczna wykazała gruczolakoraka u siedmiu pacjentów i raka płaskokomórkowego u jednego pacjenta.
Trzydziestu jeden pacjentów z Europy i Japonii zgłoszono jako osoby z rozpoznaniem raka przełyku po zastosowaniu alendronianu (podejrzewanego leku u 21 pacjentów). Risedronate (Actonel, Procter & Gamble), ibandronian (Boniva, Roche), etidronian (Didronel, Procter & Gamble) lub ich kombinacja były podejrzanymi lekami w sześciu przypadkach, a bisfosfoniany były jednocześnie lekami w czterech przypadkach. Zgłoszono sześć zgonów. Dwudziestu dwóch pacjentów (71%) to kobiety; mediana wieku wynosiła 68,5 lat (średnia, 68,5, w przypadku 25 pacjentów). W przypadku 20 pacjentów, którzy otrzymali informację o dawce, 2 pacjentów przyjmowało ryzedronian, w dawce 5 mg na dobę i w dawce 35 mg na tydzień; 9 pacjentów przyjmowało alendronian w dawce 10 mg na dobę; 8 pacjentów przyjmowało alendronian w dawce 70 mg na tydzień; a podano, że przyjmował jedną tabletkę 150 mg ibandronianu co miesiąc po latach stosowania etidronianu. Mediana czasu od ekspozycji na lek wynosiła 1,3 roku (zakres od 0,3 do 8,0, średni 2,2 na 21 pacjentów). Informacje na temat czynników ryzyka nie zostały podane dla wszystkich pacjentów. Przełyk Barretta, wymieniony dla trzech pacjentów, zdiagnozowano w chwili rozpoznania raka przełyku i po zastosowaniu alendronianu. Dystalny przełyk był dotknięty u ośmiu pacjentów (z zajęciem żołądka u czterech). Sześciu pacjentów miało gruczolakoraka, a pięć miało raka płaskonabłonkowego.
Zapalenie przełyku wiązano z doustnymi bifosfonianami, zwykle gdy leki nie były przyjmowane zgodnie z zaleceniami. 1-3 Materiał biochemiczny podobny do tabletek alendronianu na podłożu stwierdzono na biopsji u pacjentów z erozyjnym zapaleniem przełyku, 4,5 i stwierdzono trwałe zaburzenia śluzówki. u niektórych z tych pacjentów 4, co sugeruje potencjalne działanie rakotwórcze Lekarze powinni unikać przepisywania doustnych bifosfonianów pacjentom z przełykiem Barretta. Badania powinny obejmować doustne bisfosfoniany jako możliwe czynniki ryzyka raka przełyku.
Diane K. Wysowski, Ph.D.
Food and Drug Administration, Silver Spring, MD 20993
diane. hhs.gov
Poglądy wyrażone przez autora są poglądami autora i niekoniecznie odzwierciedlają oficjalne stanowisko Agencji ds. Żywności i Leków.
5 Referencje1. Maconi G, Bianchi Porro G. Wielokrotne owrzodzenie przełyku spowodowane alendronianem. Am J Gastroenterol 1995; 90: 1889-1890
Web of Science Medline
2. De Groen PC, Lubbe DF, Hirsch LJ, i in. Zapalenie przełyku związane ze stosowaniem alendronianu. N Engl J Med 1996; 335: 1016-1021
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
3. Ryan JM, Kelsey P, Ryan BM, Mueller PR. Zapalenie przełyku wywołane przez alendronian: opis przypadku niedawno rozpoznanej postaci ciężkiego zapalenia przełyku ze zwężeniem przełyku – cechy radiologiczne. Radiology 1998; 206: 389-391
Web of Science Medline
4. Ribeiro A, DeVault KR, Wolfe JT III, Stark ME. Związane z alendronianem zapalenie przełyku: cechy endoskopowe i patologiczne. Gastrointest Endosc 1998; 47: 525-528
Crossref Web of Science Medline
5. Abraham SC, Cruz-Correa M, Lee LA, Yardley JH, Wu TT. Uszkodzenie przełyku związane z alendronianem: cechy patologiczne i endoskopowe. Mod Pathol 1999; 12: 1152-1157
Web of Science Medline
(101) Listy
Zamknij listy
[więcej w: rozdwojenie drugiego tonu, szpital tuchola kontakt, włókna purkiniego ]

Powiązane tematy z artykułem: rozdwojenie drugiego tonu szpital tuchola kontakt włókna purkiniego