Wspólne i wyodrębnione warianty genetyczne w cukrzycy typu 1 i celiakii typu 1 ad 5

Analiza regresji logistycznej wykazała, że rs45450798 wyjaśnił związek w rs1893217 i, w połączeniu z rs478582, wyjaśnił związek z cukrzycą typu regionu chromosomu PTPN2 (tabela 4 w dodatkowym dodatku). U pacjentów z celiakią znaczenie związku PTPN2 SNP rs45450798 (P = 2,61 × 10-4) nieznacznie przekroczyło próg P <1,00 × 10-4 (Tabela 2). Dlatego przeanalizowaliśmy dostępne, ale niepublikowane dane dla dwóch niezależnych zestawów próbek kontrolnych z Irlandii i Holandii, uzyskując spójne poparcie dla skojarzenia PTPN2 rs1893217 z celiakią (P = 0,045) (Tabela 6 w Dodatku Uzupełniającym). Biorąc pod uwagę fakt, że PTPN2 jest również związany z innym zaburzeniem zapalnym, chorobą Leśniowskiego-Crohna, 29 jest wysoce prawdopodobne, że PTPN2 jest także locus choroby trzewnej, doprowadzając całkowitą liczbę loci chorobowych nie-HLA z 8 do 11. Sześć innych regionów wykazywało znamionowy związek z celiakią (P <0,05). Continue reading „Wspólne i wyodrębnione warianty genetyczne w cukrzycy typu 1 i celiakii typu 1 ad 5”

Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych

Zaburzenia mieloproliferacyjne są zaburzeniami klonalnymi z częstymi zmianami somatycznego wzmocnienia funkcji wpływającymi na kinazy tyrozynowe. W tych chorobach dochodzi do wzrostu uszkodzenia DNA i ryzyka progresji do ostrej białaczki. Mechanizmy molekularne w zaburzeniach mieloproliferacyjnych, które zapobiegają apoptozie wywołanej uszkodzonym DNA, są niejasne. Metody
Szukaliśmy nieprawidłowości proapoptotycznego szlaku dezamidacji Bcl-xL w komórkach pierwotnych od pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML) lub czerwienicą prawdziwą, zaburzeniami mieloproliferacyjnymi związanymi z kinazą fuzyjną BCR-ABL i mutacją Janus tyrozyna 2 (JAK2) V617F, odpowiednio.
Wyniki
Szlak dezamidacji Bcl-xL był hamowany w komórkach mieloidalnych, ale nie w komórkach T, u pacjentów z CML lub czerwienicą prawdziwą. Continue reading „Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych”

Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 10

Zastosowany schemat miareczkowania, który podkreślał korektę dawki w górę w przypadku braku odpowiedzi i zdarzeń niepożądanych, sugeruje, że średnia dawka końcowa sertraliny w tym badaniu jest najwyższą dawką zgodną z dobrym wynikiem i tolerancją. W grupie sertraliny nie obserwowano częstszych działań niepożądanych niż w grupie placebo. W przeciwieństwie do widocznego ryzyka myśli i zachowań samobójczych w badaniach depresji u dzieci i młodzieży, 15 nasze badanie nie wykazało żadnego zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych w grupie sertraliny. Biorąc pod uwagę korzyści płynące ze stosowania samej sertraliny lub w połączeniu z poznawczo-behawioralną terapią i ograniczonym ryzykiem zdarzeń niepożądanych związanych z lekiem w naszym badaniu, wskazane jest dobrze monitorowane stosowanie sertraliny i innych leków z grupy SSRI w leczeniu zaburzeń lękowych u dzieci. Terapia poznawczo-behawioralna i sertralina, zarówno w połączeniu, jak i monoterapiami wydają się być skutecznymi metodami leczenia tych często występujących zaburzeń lękowych u dzieci. Continue reading „Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 10”

Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 7

Analiza wrażliwości na wskaźniki odpowiedzi na miejsce wykazała, że po usunięciu danych z jednego miejsca średnia szybkość odpowiedzi w innych miejscach była zgodna z średnią próbą. Rycina 2. Rycina 2. Wyniki skali oceny lęku u dzieci podczas 12-tygodniowego badania. Wyniki na skali oceny lęku u dzieci wynoszą od 0 do 30, z ocenami wyższymi niż 13, zgodnymi z umiarkowanymi poziomami lęku i diagnozą zaburzenia lękowego. Continue reading „Terapia poznawczo-behawioralna, sertralina lub połączenie w dziecięcym niepokoju ad 7”