Hamowanie szlaku deamidacji Bcl-xL w zaburzeniach mieloproliferacyjnych czesc 4

Wpływ Imatinibu lub inhibitorów JAK2 na regulację w górę NHE-1 i deamidację Bcl-xL w komórkach CML wywołanych uszkodzeniem DNA. W Panelu A, oczyszczone komórki CD34 + od pacjenta z CML i mobilizowanym czynnikiem stymulującym kolonię granulocytów, komórki krwi obwodowej od osobnika kontrolnego traktowano etopozydem (Etop) przez 24 godziny, a podwielokrotności komórek następnie przetwarzano pod kątem NHE-1 i Immunoblot Bcl-xL. Actin został powtórzony jako kontrola obciążenia. Dane reprezentują trzy oddzielne eksperymenty. W panelu B podwielokrotności komórek użytych do analizy pokazanej w panelu A oceniono pod względem wewnątrzkomórkowego pH. Wykres przedstawia średnie (. SD) wartości wewnątrzkomórkowego pH dla trzech pacjentów z CML. Pojedyncza gwiazdka oznacza P> 0,05, a podwójna gwiazdka oznacza P <0,001. W panelu C podwielokrotności komórek użytych do analizy pokazanej w panelu B oceniono pod kątem apoptozy. Wykres przedstawia średnie (. SD) wartości procentowe dla barwienia DNA sub-G1. Pojedyncza gwiazdka oznacza P> 0,05, a podwójna gwiazdka oznacza P <0,001. W panelu D inhibitory JAK odwracają hamowanie indukowanej przez uszkodzenie DNA dezamidacji Bcl-xL w granulocytach czerwierkowych. Trzy inhibitory JAK testowano w następujących stężeniach: inhibitor JAK (Calbiochem), 0,5 .M; TG101209 (Targagen), 20 nM; i AT9283 (Astex), 20 nM. Przeprowadzono oddzielne miareczkowanie w celu określenia optymalnych stężeń hamujących. Granulocyty od trzech pacjentów z czerwienicą prawdziwą hodowanych w RPMI z 10% surowicą płodową cielęcą, z lub bez inhibitora, traktowano etopozydem lub napromieniowaniem (IR). Komórki zebrano i poddano obróbce pod kątem immunoblottingu Bcl-XL i aktyny (kontrola obciążenia). Przedstawiono reprezentatywną próbkę z trzech niezależnych doświadczeń. Procenty zdeamidowanego Bcl-XL obliczono jak opisano na Figurze 1A i pokazano poniżej plamki. W panelu E wykazano, że imatinib hamuje hamowanie indukowanej przez uszkodzenie DNA podwyższenia poziomu NHE-1. PBMC od trzech pacjentów z CML hodowanych w RPMI z 10% surowicą płodową, z jednoczesnym lub bez dodanego imatinibu (1,5 .M), leczono etopozydem przez 3, 6 lub 9 godzin, jak pokazano, i NHE-1. ekspresję oceniano następnie metodą immunoblottingu. Przedstawiono reprezentatywny blot i względne oznaczenie ilościowe (znormalizowane dla kontroli załadowania tubuliny). W panelu F wykazano, że imatinib hamuje hamowanie wywołanej uszkodzeniem DNA dezamidacji Bcl-xL. PBMC hodowane z imatinibem lub bez niego (jak pokazano w Tablicy E) traktowano etopozydem lub napromieniowaniem. Komórki zebrano i poddano obróbce pod kątem immunoblottingu Bcl-xL lub tubuliny (kontrola obciążenia). Przedstawiono reprezentatywny blot. Procenty dezamidowanego Bcl-XL, które obliczono jak opisano na Figurze 1A, pokazano poniżej plamek. Figura 4. Figura 4. Wpływ oporności na imatinib na szlak NHE-1-Bcl-xL wywołany uszkodzeniem DNA w komórkach CML. W panelu A imatinib nie odwraca hamowania indukowanej przez uszkodzenie DNA podwyższenia poziomu NHE-1 w komórkach CML opornych na imatynib. Oczyszczone komórki jednojądrzaste krwi obwodowej (PBMC) o 90% pochodzeniu z mieloidów (potwierdzone przez sortowanie komórek aktywowane fluorescencyjnie) od pacjenta, który był oporny na imatynib i niosącego mutację E255V kinazy BCR-ABL, hodowano w RPMI z 10% płodowym. -serum surowiczy, z imatinibem lub bez niego (1,5 .M) [przypisy: co ile oddawanie krwi, stomatologia bez bólu jelenia góra, szpital limanowa poradnie ]

Powiązane tematy z artykułem: co ile oddawanie krwi stomatologia bez bólu jelenia góra szpital limanowa poradnie