Wspólne i wyodrębnione warianty genetyczne w cukrzycy typu 1 i celiakii typu 1 ad 6

Wiemy, że nie jest to spowodowane uprzedzeniami w ustalaniu przypadków, ani też używanie wspólnego zestawu obiektów kontrolnych nie jest problemem, ponieważ mamy spójne wyniki z naszych analiz rodzinnych (dodatek dodatkowy). Nieliczne allele SNPs rs917997 (IL18RAP na chromosomie 2q12) i rs1738074 (TAGAP na chromosomie 6q25) były negatywnie związane z cukrzycą typu 1, podczas gdy te mniejsze allele były pozytywnie związane z celiakią.10 Te wyniki mogą być interpretowane na dwa sposoby: warianty przyczynowe w tych dwóch regionach mogą mieć przeciwne efekty biologiczne w cukrzycy typu i celiakii, lub mogą występować różne warianty przyczynowe dla każdej choroby w każdym regionie z znakowanymi markerami SNP znakującymi te warianty przyczynowe. Dla regionów IL18RAP na chromosomie 2q12 i TAGAP na chromosomie 6q25, nie znaleźliśmy dowodów na drugi locus w tych regionach w badaniach asocjacyjnych genomewidu dla cukrzycy typu 13,15 (dane nie przedstawione). Co więcej, istnieje precedens dla wariantu przyczynowego mającego przeciwne skutki w różnych chorobach. Na przykład, mniejszy allel wariantu PTPN22 Arg620Trp na chromosomie 1p13 predysponuje osobę do wielu chorób o podłożu immunologicznym, ale jest ochronna dla choroby Leśniowskiego-Crohna .30 Dlatego też preferujemy możliwość, że warianty przyczynowe mają odwrotne skutki u pacjentów z cukrzycą typu i nietolerancja glutenu. Dla kontrastu, dla chromosomu 4q27, nasze dane wskazują, że różne warianty przyczynowe są zaangażowane w cukrzycę typu i chorobę trzewną, być może wpływając na różne geny. Ważne geny odpowiedzi immunologicznej, IL-2 31 i IL-21, są silnymi kandydatami funkcjonalnymi. Zanim będziemy mogli wyciągnąć dalsze wnioski, wszystkie omówione tu regiony muszą zostać gruntownie resekwencjonowane przez wiele osób w celu ustalenia pełnego katalogu polimorfizmów, a następnie dalszego genotypowania w celu zidentyfikowania wszystkich wariantów o największym powiązaniu.
Niemniej jednak, insercja-delecja 32-par zasad w CCR5 (rs333), która powoduje utratę ekspresji receptora, 22 mogłaby być rzeczywiście obecnym funkcjonalnym, przyczynowym wariantem. Związki chorobowe dwóch genów receptorów chemokin, CCR3 i CCR5, sugerują centralne znaczenie handlu limfocytami w tych chorobach specyficznych dla narządu. Rozwój i anatomia jelita cienkiego i trzustki są bliskie, a układ odpornościowy jelit ma bliskie połączenia z trzustkowymi węzłami chłonnymi, które zostały połączone z zapaleniem wyrostka robaczkowego i zniszczeniem komórek beta. 32 U pacjentów z cukrzycą typu o w poziomach dwóch ligandów CCR5, CCL3 (MIP-1.) i CCL4 (MIP-1.), odnotowano 33. W mysim modelu NOD cukrzycy typu 1, CCR5 i jego ligand CCL4 mają wiele zgłoszonych ról w rozwoju choroby .34
Istnieją jednak wyraźne różnice w podatności genetycznej między pacjentami z cukrzycą typu a chorymi na celiakię, w tym różnice w PTPN22 na chromosomie 1p13, w IL2RA na chromosomie 10p15 i w INS na chromosomie 11p15. Chociaż istnieją wspólne predysponujące allele w genie HLA-DQB1 dla cukrzycy typu i celiakii, istnieją różnice w genotypie HLA-DQB1 (Dodatek). Jedną z możliwości jest powszechne tło genetyczne w odniesieniu do autoimmunizacji i stanu zapalnego, a dalsze kombinacje większej zmienności choroby w genach HLA i genach innych niż HLA, w interakcji z czynnikami epigenetycznymi i środowiskowymi, determinują ostateczne wyniki kliniczne.
Nasze wyniki potwierdzają dalszą ocenę hipotezy, że spożycie zbóż i glutenu może być czynnikiem środowiskowym w cukrzycy typu 1, co prowadzi do zmiany funkcji układu immunologicznego jelita i jego związku z trzustkowym układem odpornościowym. [1, 2, 32] Ponadto insulina i jej prekursory są głównymi celami autoreaktywnej odpowiedzi limfocytów T i B w cukrzycy typu Można więc spekulować, że insulina bydlęca w odżywkach dla niemowląt może nasilać reakcje przeciwko insulinie, 3 szczególnie, jeśli istnieją genetycznie określone defekty tolerancji doustnej predysponujące do cukrzycy typu 1. Odwrotnie, geny sklasyfikowane jako geny autoimmunologiczne, ponieważ są związane z cukrzycą typu 1, przyczyniają się do celiakii.
[patrz też: stomatolog poznań, hologramy na legitymację studencką, stomatologia katowice ]

Powiązane tematy z artykułem: hologramy na legitymację studencką stomatolog poznań stomatologia katowice