Wspólne i wyodrębnione warianty genetyczne w cukrzycy typu 1 i celiakii typu 1 cd

Genotypowaliśmy także SNP z IL7R na chromosomie 5p13, CD226 na chromosomie 18q22 i 32-bp wariant insercji-delecji w CCR5 na chromosomie 3p21. Analiza statystyczna
W naszym badaniu określono P <1,00 × 10-4 w celu wskazania istotności statystycznej. Podejście to było zachowawcze, ponieważ ustalone dowody potrzebne do wykazania, że dwie badane choroby mają rodzinne powiązanie (koseregacja), związek kliniczny lub epidemiologiczny lub oba mają pewne wspólne fenotypy kliniczne i biologiczne.20,21 Wymagaliśmy również, aby dowody na związek miejsca z pierwszą chorobą są solidne i przekonujące (tj. P <5,00 × 10-7 w wielu populacjach) oraz że istnieją solidne wyniki punktacji i analizy statystyczne (szczegóły w Dodatku Uzupełniającym).
Wyniki
Choroba Celiakia w cukrzycy typu
Tabela 1. Tabela 1. Wyniki asocjacyjne dla wariantów ryzyka celiakii z genotypem w przypadku cukrzycy typu i kolekcji rodzinnych. Ryc. 1. Ryc. 1. Wskaźniki szans dla związku pomiędzy SNPs w związku z ryzykiem cukrzycy typu i tymi związanymi z ryzykiem wystąpienia celiakii. Panel A pokazuje SNP, które mają przekonujące dowody na współzależność między ryzykiem cukrzycy typu a ryzykiem celiakii (P <5,00 × 10-7 z dowodami replikacji w jednej chorobie i P <1,00 × 10-4 w drugiej chorobie ). Panel B pokazuje SNP z sugestywnymi dowodami na istnienie wspólnego związku między ryzykiem dwóch chorób (P <5,00 x 10-7 z dowodami replikacji w jednej chorobie i P <0,05 w drugiej). Panel C pokazuje SNP ze związkiem w cukrzycy typu 1, ale nie w celiakii. Panel D pokazuje SNP ze związkiem w celiakii, ale nie w cukrzycy typu 1. W każdej kategorii SNP są uporządkowane według liczby chromosomów. Wskaźniki szans oszacowano za pomocą regresji logistycznej (model trendu 1-df). W przypadku IL18RAP (drugi od lewej na wykresie) iloraz szans dotyczy homozygotycznych genotypów o 2 df. Paski I reprezentują 95% przedziały ufności.
Dokonaliśmy genotypowania próbek od 8064 pacjentów z cukrzycą typu i 9339 osób kontrolnych oraz, w razie potrzeby, próbek z 2828 rodzin. Wybraliśmy dziewięć SNP o najwyższym związku chorobowym z ośmiu regionów niezwiązanych z HLA, związanych z celiakią10 (Tabela i Tabela w dodatkowym dodatku). Trzy z tych nowo przeanalizowanych regionów – RGS1 na chromosomie 1q31, IL18RAP na chromosomie 2q12 i TAGAP na chromosomie 6q25 – wykazały silne dowody na związek z cukrzycą typu (P <1,00 × 10-4) w przypadku osób z grupy kontrolnej i pacjentów rodzinnych. Dlatego, podobnie jak w przypadku wcześniej wspomnianego SH2B3 na chromosomie 12q24, 10 czterech z ośmiu loci tej choroby dzieli się z tymi związanymi z cukrzycą typu (Figura 1A). SNP związane z celiakią rs6441961 w CCR3 i rs6822844 w IL2-IL21 nie osiągnęły progu istotności dla cukrzycy typu (P> 1,00 x 10-4) (Tabela 1). Regiony IL12A na chromosomie 3q25 i LPP na chromosomie 3q28 nie wykazały żadnych dowodów na związek z cukrzycą typu (P> 0,15) (Tabela i Figura 1D).
Ponieważ związek dla CCR3 w analizie kontrolnej przypadku cukrzycy typu (P = 3,40 × 10-4) nieznacznie pominął próg istotności, a CCR3 jest jednym z kilku genów receptorów chemokin na chromosomie 3p21, postawiliśmy hipotezę, że silniejsze powiązanie z typem cukrzyca może istnieć z powodu polimorfizmu w jednym z innych genów CCR w tym regionie, z których wszystkie są funkcjonalnymi kandydatami do obu chorób
[przypisy: stomatolog olsztyn, stomatolog poznań, implanty stomatologiczne warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: implanty stomatologiczne warszawa stomatolog olsztyn stomatolog poznań